Bu filmi sinemada izleme planlarım vardı. Zaten bu hafta vizyona girdi. Fakat elime oldukça kaliteli bir sürümü ulaşınca dayanamayıp izledim. Açıkçası biraz beklentilerimin altında kaldığını ifade etmeliyim. Tabii bu benden kaynaklı bir şey. Sıradan bir izleyici gibi izleseydim daha çok beğenebilirdim ama benim sıkılmadan arka arkaya CSI bölümleri izlemem, kriminal gizemlere karşı olan şaşkınlığımı azalttı. Filmde olaylar klasik bir katil kim, onu bunu kim öldürdü tarzında gelişmiyor. Beklenmeyecek derecede fazla aksiyon sahnesi var. Filmin en beğendiğim yanı karakterlerin ele alınışıydı. Sherlock Holmes klasik çizgisinden çıkarılmış, Watson yardımcılıktan öte bir noktaya alınmış ve daha akıllı hale getirilmiş. Bu ögeler filmi biraz izlenebilir kılıyor. Film doğal olarak İngiltere’de geçiyor ancak ya ben de bir sorun var ya da film boyunca İngiliz İngilizcesini bir türlü beceremediler. Zaten Amerikalılar bu işte hiç iyi değiller. Kısacası izlenebilecek bir film. Sinemaya gidecekseniz diğer alternatiflerin önüne geçecektir. Polisiye ve aksiyon türlerini seviyorsanız bir göz atın derim.

Platoon

Arada bir klasik film izlemeye de devam ediyorum. Aslında klasik filmler ile klasik romanlar birbirlerine çok benziyorlar. Şahsen klasik romanları sevmediğim için klasik filmlerden de pek haz etmemem lazım. Zaten (sanırım) kolay beğenen bir insan olmadığımdan çoğu filmi de beğenmiyorum. Platoon’a dönecek olursam, bu yazıyı filmi izledikten bir hafta sonra yazıyorum o yüzden film hakkındaki görüşlerim izledikten hemen sonra olduğu kadar net değil. Ancak yine de izlenmeye değer bir film olduğunu söyleyebilirim. Oliver Stone filmlerini pek beğenmiyorum sanırım (The Doors’u sevmiştim ama onu da tekrar izlemek lazım). Oliver Stone kesinlikle uyuşturucu kullanıyor bu filmle birlikte bunu anladım. Adamın her filminde uyuşturucu referansı var çünkü. Tabii bu filmde olması biraz da doğal çünkü geçtiği zaman dilimi itibariyle toplum tarafından normal karşılanılan hareketler bunlar. Vietnam savaşına psikoloji ağırlıklı yaklaşan bir film. Tabii Full Metal Jacket kadar başarılı olması imkansız. Filmdeki aksiyon sahneleri de oldukça başarısız. Nerede neyin olup bittiği anlaşılmıyor. Belki bu amaçlanmış olabilir. Oyunculuklar oldukça iyi. Zaten filmde pek çok tanıdık yüzü görmek mümkün. Charlie Sheen’i masumane olarak görmeye alışkın değilmişim. Filmin soundtracki de ayrı bir klasik. Müziği duyunca çok fazla kişi tanıyacaktır. Kısacası izlenmesi gereken bir film olduğunu düşünüyorum. Çok fazla başarılı değil ama yine de izlemiş olmakta fayda var.

No Country For Old Men

Geriden gelmeye devam ediyorum. Bu film neredeyse 2 yıldır elimin altında ancak izlemem o kadar uzun zaman sürdü ki (buradan bana ödünç dvd vermemeniz gerektiğini çıkartabilirsiniz). Javier Bardem’in bu filmdeki haline bir antipati duyduğumdan da kaynaklanıyor olabilir. Film bir çöl filmi. Hatta filmin soundtracki yok. Çöl etkisi gibi bir sonuç çıkartabiliriz bu durumdan. Bu filme en iyi film oscarı vermek çok saçma bir hareket olmuş. Ayrıca Javier Bardem’dense Tommy Lee Jones oscarı daha çok haketmiş. Filmin satır aralarında bir şeyler olabilir ancak ben pek göremedim. Belki de yaşla ilgili bir şeydir (boşuna No Country For Old Men dememişler). Kısacası bu filmi izlememeniz size bir şey kaybettirmez belki 2 saat bile kazandırabilir. Ben beğenmedim ve beğenilmesini de şimdilik hoş karşılamıyorum. Bal 1 sene önce falan o gaz basınçlı silahı sormuştu. Adam filmde hava basıncıyla ucundan sivri bir şey çıktığını söylüyor, mezbahalarda hayvanları hızlıca öldürmek için kullanılıyormuş.

Uzun zamandır biriktirdiğim izlenecek filmlerim var. Ancak bir türlü onlara sıra gelmiyor. Filmlere bakıyorum ve nedense çok itici geliyor öyle olunca ya oyun oynuyorum ya da dizi izliyorum. Ama sonunda uzun bir aradan sonra tekrar film izleyebildim. Arşivime daldım ve ilgimi kaybettirmeyecek birşey izlemeye karar verdim. Shanghai Knights sanırım televizyonda bolca yayınlandı. Ben televizyonda film izlemediğim için filmde çok güncel olmadığı için kaçırmıştım. Fakat sonunda izleyebildim. Daha fazla uzatmadan filmin yorumlarına geçeyim.

Film 1800lerin sonlarında geçiyor. Kraliçe Victoria dönemindeki İngiltere’de. Bir film kendi zamanının dışında geçiyorsa çekim maliyetleri mutlaka artıyor. Bu filmde de bunun olduğundan eminim. Dekorlara ve kostümlere iyi para yatırmışlar, özenmişler. Çok iyi bir çalışma çıkmış ortaya. Gerçekten o yılların hissini veriyor (soundtrack biraz engelliyor ama gene de atmosfer iyi). Fakat ben o dönemlerde kömür kullanımından dolayı daha fazla hava kirliliği bekliyordum. CGI (computer generated image – bildiğiniz bilgisayar destekli grafikler) ile bu çok kolay yapılabilirdi. Tabii yönetmenin tercihi o yönde olmayınca bize söz düşmez.

Demin soundtrackten biraz bahsetmiştim. Bu filmde The Who çalınması biraz absürd olmuş ama sonuçta bu tarz filmlerde alıştığımız klasik müzikler yerine ilginç bir karışım yaratılmış. Müzikler genelde hareketli ve günümüzün bilinen parçaları. Aslında zevkli seçimler var. Hatta filmi izlerken beş üzerinden üç vermeyi düşünüyordum fakat soundtracki beğendiğim için dört verdim.

Filmde Owen Wilson biraz sönük kalmış bence. Zaten tahmin ediyorum izleyenler de Owen Wilson için değil Jackie Chan için izlemişlerdir. Açıkçası Bruce Lee nesli olmadığım için Jet Li’yi de çok sevmediğimden benim için bu alanda Chan tek numaradır. Komedi unsurunu filmlerine iyi işler. Ayrıca çevresindeki nesnelerle dövüşmesi de hoşuma giden yönlerinden biri. Filmin sonunda kılıç işine de el atıyor. Filmde çok başarılı değil muhtemelen gerçek hayatta da değildir. Çünkü film boyunca dublör kullanıyor kılıç sahnelerinde o yüzden başarılı olmayabilir (dublör kelimesini kullanmak için çok uğraştım bir türlü aklıma gelmedi). Jackie Chan filmlerinin başka bir özelliği de filmin sonunda mutlaka kamera arkası olması. Hoş şeyler çıkabiliyor. Ben isimler akarken yanda kamera arkası koyma işini seviyorum. Vaktim olsaydı kendi filmime de yapacaktım. Herneyse bu filme devam edeyim konudan uzaklaşmayayım)

Filmde hoşuma giden başka birşey ise Arthur Conan Doyle’u görmemiz. Gerçekten bunu yapmaları hoşuma gitti. Charlie Chaplin ise apayrı birşey. Gerçek hayat hikayesi böyle mi bilmiyorum ama filme bu iki kişiyi de sokmaları takdirimi kazandı. Yoksa bilirsiniz komedilere çok puan vermem.

Her dönem izlenebilecek eğlenceli bir film. Ayrıca Jackie Chan de olunda izlemesi sıkıntı yaratmıyor.