Daha önce 5 tane oynanası, 7 tane de nesne bulma oyunundan bahsetmiştim. Şimdi de benim oynadığım, şarjımı bitirmeme neden olan 5 tane daha oyundan bahsedeceğim. Herhalde böylece ufaktan teknoloji yazılarına geri dönmüş oluyorum hem de oyun incelemesi yapar gibi oluyorum. Tıpta buna “köklerine dönme” diyorlar.
Hemen başlayalım o zaman. Her oyun kendi sayfasında olacak. Aşağıdaki kısımdan yönetebilirsiniz.
SNL izinden giden bir komedi filmi daha. Bu sefer çok iyi olmuş. Bruce Willis ve Tracy Morgan inanılmaz bir ikili oluşturmuşlar. Klasik polis komedilerinden farklı kılan pek bir şey olmasa da film genel olarak eğlenceli. Aksiyon sahneleri de fena sayılmaz. Fakat Tracy Morgan gerçekten kötü bir oyuncu. Film boyunca burnunu çekip durdu (kokain mi kullanıyor ne yapıyor anlamadım), ayrıca tutukluyu sorguladığı sahneyi dikkatli izleyince adamın salyalar saçtığını görebilirsiniz. Konuşmasını anlamak da pek kolay değil. Bruce Willis de çok büyük bir oyunculuk sergilemiyor. Sürpriz bir oyuncu var, isim verip tadını kaçırmak istemiyorum, o oyuncu gerçekten inanılmaz bir iş çıkartmış bu filmde. Her neyse, bana göre ortalamanın üzerinde bir komedi-aksiyon filmi. İzlemenizi tavsiye ederim.
Bu filmi daha önce duymamıştım. Tür olarak drama ve komedi yazınca ve Ben Stiller’ı görünce izleyeyim bari dedim. Tabii bu büyük bir hataydı. Noah Baumbach tarafından yönetilmiş, sizi bilmem ama ben daha önce duymadım. O yönetmenin tarzı bir filmmiş. Filmi şöyle kısaca özetleyeyim, hayatta bir yerlere gelebilecekken hiçbir şey yapamamış psikolojik olarak sorunlu birinin “tatilini” anlatıyor. Film sıkıcı, oyunculuk sıkıcı, konu sıkıcı, karakterler sıkıcı. Bu filmin iyi bir yanı yok. Belki de fazla sanatsaldır da ben anlamıyorumdur (!). Boş verin uzak durun bu filmden.
Film izleyeyim de yazı yazayım dedim izlediğim filmlere bak. Edge of Darkness da kötü bir film. Mel Gibson dedim, aksiyon dedim izledim bir de. Sıradan bir komplo teorisi filmiymiş meğerse. Amerikan ordusunun özelleşmesi gerçekten benim hiç ilgimi çekmeyen bir konu. Kendi soruşturmasını kendi yürüten polis olayı da gerçekten çok fazla abartılan bir olay. Özellikle bir Mel Gibson hayranlığınız yoksa bu filmi de izlemeyin derim.
3 filmden 1′ini izleyin demişim. Sanırım benim de film seçimimi düzelmem gerekiyor. Neyse ki izlemediğim bir kaç güzel film var. Onları izleyeyim de güzel bir yazı olsun bundan sonraki.
Date Night, SNL ekibinden gelen bir film. Evli ve çocuklu insanları hedef alarak yapılmış bir romantik komedi olmuş. Fakat film çok ilginç bir şekilde romantik komedi olmak yerine aksiyon işlerine de girişmiş. Pek de başarılı olduğunu söyleyemeyeceğim. Evet güzel bir otomobil sahnesi var ama dediğim gibi aksiyon filmi değil bu. Filmi sırf Steve Carell ve Tina Fey var diye izledim. Eğer SNL izliyorsanız veya baş roldeki oyuncuların hayranıysanız izleyin aksi takdirde bahsedilmeye değer bir film değil.
Aklıma gelen tüm süperkahraman filmleri gibi Kick Ass de çizgi romandan uyarlanmış. Bir düşündüm de çizgi romandan uyarlanmamış bir süper kahraman filmi biliyorsanız (Clark?) bana ulaşın. Kick Ass’i Hit Girl fragmanından beri merakla bekliyordum. Beklediğim gibi bir filmle de karşılaştım. Süper güçleri olmayan süper kahramanlar var ve bunlar çocuk! Filmin genel olarak komedi ve aksiyon ağırlıklı olduğu söylenebilir. Ayrıca filmde pek çok ünlü çizgi romana da gönderme var. Süper kahraman filmlerini seviyorsanız, çizgi roman okuyorsanız veya komedi-aksiyon karışımlarından hoşlanıyorsanız bu filmi kaçırmayın derim.
Bu filmi daha önce izlediğimi sanıyordum. Blogda da aradım. Fakat izlememişim. Sanırım Frequently Asked Questions About Time Travel ile karıştırıyorum. Ortalama kalitede uzay-zaman sürekliliği (time-space continuum’un Türkçe’si buymuş) komedisi. Andropoz yaşayan bir takım “dedeler” 80′li yıllara geri dönüyorlar. Kolay izlenebilen fakat eğlenceli olmayan bir film. Konusu da gereksiz derecede saçma. Fakat geçmişe gidip bilgini kullanarak zengin olmak bana çok mantıklı gelen bir şey. Herhalde uzay-zaman sürekliliği bu kadar bozulabilirdi. Çok zor durumda kalmadığınız sürece izlememek size hiçbir şey kaybettirmez.
Dini konularda sorgulama yapmaktan çekiyorsanız, eleştirilerden hoşlanmıyorsanız bu filmden uzak durun. Sonra buraya gelip saçma sapan yorumlar da yazmayın. Bill Maher oldukça ünlü bir komedyen. Bu film de röportajlar üzerine kurulu bir belgesel niteliğinde. Çoğunlukla İbrahimi dinler üzerinden ilerlese de asıl hedef aldığı din Hristiyanlık. Oldukça ilginç röportajlar var film içerisinde. Eleştirel olduğu kadar eğlenceli bir film. Röportaj yapılan insanlar marjinal olunca çok ilginç konuşmalar ortaya çıkabiliyor. Filmde ilginç dinler de var. Örneğin Amsterdam merkezli marijuana dini. Çok ilginç. İzleyin korkmayın ateist olmazsınız, ama izleyip de tövbe tövbe de demeyin.
She’s Out of My League isim olarak ilginç gelse de oldukça ortalama bir film. Çok eğlenceli bir seyri olduğunu da söyleyemeyeceğim. Hatta romantik olduğunu da düşünmüyorum. Adamlar düşünmüşler demişler “Hoca hep yakışıklı erkek güzel kız var. Böyle romantik komedi olmaz. Biraz daha gerçekçi olalım” demişler. Çirkin erkek güzel kız yapmışlar. Formül oturmamış ama filmin güzel bir noktası vardı. Eh onu da filmi izleyip öğrenin değil mi. Ben burada film yorumu yapıyorum. 90 dakika oturup seyredeyim ki siz seyretmeyin diye bir yaklaşım içerisinde değilim. Aksine ben izledim siz de izleyin diyorum.
Bu filmi de Homofobik olan izlemesin. Biliyorum aranızda Homofobiği de var, Faşisti de var, Anarşisti de var. Bu iki filmin resimlerini özellikle böyle seçtim ki insanlar rahatsız olsun. Göbeklerini kaşıyarak okumasınlar burayı. Neyse filme gelecek olursak. Ewan McGregor ve Jim Carrey oynuyor daha ne olsun. Ayrıca büyük bir Hollywood yapımı değil bu yüzden çok daha rahat bir film olmuş. Ayrıca film gerçek olaylar üzerine kurulu. Homofobik olmasaydın mutlaka izle derdim. Eğlenceli bir film olmuş. Jim Carrey neredeyse eski performansını yakalamış. Bu film vizyona girmeyecek. DVD çıkacak mı onu da bilmiyorum. O yüzden artık başka yollara başvurursunuz.
Her yıl WWDC yaklaştıkça Apple fan boy olmama rağmen heyecanlanıyorum. İtiraf etmek gerekirse bugün teknolojik ürünlerin daha yüksek kalitede üretilmesinde Apple’ın payı çok büyük. iPod başarısından sonra kullanıcı dedikodularına kulak verip iPhone’u daha sonra da iPad’i çıkartmasaydı bugün teknoloji bloglarının yazacak pek fazla şeyi olmazdı. Açıkçası ben Apple’ın dedikodulardan yola çıkıp, tepkilere göre bir yıl içerisinde ürünü çıkarttığını düşünüyorum. Belki tam tersi de olabilir ama hep böyle oluyor. iPhone’da da böyleydi, iPad’de (daha uzun bir süredir dedikodusu vardı), bugün görüntüleri sızan Magic Trackpad’de de. Neyse kısa kesip bu sene ki WWDC’den kısa notlar verip, yeni iPhone’dan bahsedeceğim.
iPhone 4