En İyi Film

The Hurt Locker

(Kathryn Bigelow, Mark Boal, Nicolas Chartier ve Greg Shapiro)

En İyi Yönetmen

Kathryn Bigelow

(The Hurt Locker)

En İyi Kadın Oyuncu

Sandra Bullock

(The Blind Side)

En İyi Erkek Oyuncu

Jeff Bridges

(Crazy Heart)

En İyi Görsel Efektler

Avatar

(Joe Letteri, Stephen Rosenbaum, Richard Baneham ve Andrew R Jones)

En İyi Müzik

Up

(Michael Giacchino)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu

Christoph Waltz

(Inglourious Basterds)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu

Mo’Nique

(Precious)

Önemli ödüller böyle. Tam liste için buraya tıklayabilirsiniz. Filmlere göre olan liste ise şu şekilde:

The Hurt Locker (6 Oscar)

En iyi film
En iyi yönetmen
En iyi ses kurgusu
En iyi ses miksajı
En iyi orijinal senaryo
En iyi kurgu

Avatar (3 Oscar)

En iyi görsel efekt
En iyi görüntü yönetmeni
En iyi sanat yönetmeni

Up (2 Oscar)

En iyi müzik
En iyi animasyon

Crazy Heart (2 Oscar)

En iyi aktör
En iyi şarkı

Precious (2 Oscar)

En iyi yardımcı aktris
En iyi uyarlama senaryo

Inglourious Basterds (1 Oscar)

En iyi yardımcı aktör

The Blind Side (1 Oscar)

En iyi aktris

The Cove (1 Oscar)

En iyi belgesel

The Young Victoria (1 Oscar)

En iyi kostüm tasarımı

Star Trek (1 Oscar)

En iyi makyaj

The Secret in Their Eyes (1 Oscar)

En iyi yabancı film

Logorama (1 Oscar)

En iyi kısa animasyon

Music By Prudence (1 Oscar)

En iyi kısa belgesel

The New Tenants (1 Oscar)

En iyi kısa film

Framework çeviri olarak çatı veya çerçeve olarak kullanılsa da bence tam olarak anlamını karşılamıyor. Terim olarak belirli bir pattern üzerine kurulmuş, belirli temel kodlamaları yapılmış ve geliştiricinin bazı yaygın fonksiyonları kolayca kullanmasını sağlayan yapılardır. Çoğunlukla MVC (Model-View-Controller) Pattern üzerine kurulmuş Frameworkler popüler ve kullanım olarak kolaydır. Web tabanlı projeler için daha uygun olmasına rağmen masaüstü yazılımları için de kullanılabilecek olan Frameworkler var. Ben MVC Pattern ile CakePHP ile tanıştım. Açıkçası öğrenme aşaması hem kolay oldu hem de mantığı çok iyi kavrattı.

Model-View-Controller Pattern

MVC hayatı kolaylaştıran bir pattern. Ögelerinin baş harflerinden oluşuyor.

Model, veritabanı ile ilgili işleri hallediyor. Bu neredeyse bir scriptin veritabanı ayarlarını ayarlamak kadar kolay. Veritabanı tabloları oluşturulduktan sonra Model gerekli bilgilerle dolduruluyor ve Frameworkünüz veritabanı bağlantısını otomatik olarak sağlıyor. Veritabanı doğrulamaları da buradan yapılıyor. Frameworke göre bazı değişiklikler olsa da genellikle birbirlerine benziyorlar.

View, kullanıcıya yansıtılacak olan şeylerin belirlendiği öge. Burada program kodundan çok HTML oluyor. Elbette veritabanından alınan verileri yazdırmak için kod kullanılıyor ama burada oldukça az olarak kod kullanılıyor. Kod kullanımı da oldukça sınırlı. Öntanımlı metotlar dışında dilin kendi kodları kullanılabiliyor. Frameworklerin View’da kullanılabilecek olan metotları genellikle belli ve çok daha sınırlı oluyor.

Controller, işlemlerin yapıldığı öge. Burada metotlar, View’a ne gönderileceği, veritabanı işlemleri (CRUD, create, read, delete, update) yazılıyor. Projenizin bel kemiği Controller kısmı. Geliştirme işleminin çoğu da burada  oluyor. İşlem gücü gerektiren şeyler de Controller üzerinden gerçekleştiriliyor.

Anlattıklarım pek açık gelmediyse yandaki resim biraz daha açıklayıcı olabilir. Tabii o resim PHP için (hatta internet bazlı Frameworkler için diye genelleyebiliriz) yapılmış.

MVC Frameworklerinin kolaylığı, veritabanı işlemlerinin kolay olması, sık gerçekleştirilen işlemlerin metot olarak önceden tanımlanmış olması, Framework yeterli olmadığı zaman kullanılan dille eklemeler yapılabilmesi, farklı görevleri olan kodların ayrı olması ve böylece işlerin kolaylaşması, eklenti desteği, javascript, ajax kullanımının kolaylaştırılması… olarak sıralanabilir. Bahsetmediğim bir durum ise bazı MVC Frameworklerde dosya isimlerinin serbest olmaması. Örneğin CakePHP‘de dosya isimleri şu şekilde: veritabanı tabloları çoğul, o tablonun Modeli tekil, Controllerı çoğul ve sonunda “_controller” etkli, Viewü ise Controllerda tanımlanan metot ismiyle aynı olmak zorunda. Karışık gelebilir ama gerçekten çok zor değil. Tabii bu her Frameworkte böyle değil.

CakePHP‘den sonra Ruby on Rails‘i de merak ettim. Sonuçta büyük projelerde yaygın olarak kullanılan MVC Frameworkü Ruby on Rails. Twitter, Xing, Shopify, Github, Lighthouse… gibi büyük servisler Ruby on Rails ile yazılmış. Ruby on Rails, Ruby programlama dilini kullanıyor. Ruby insanların okuyup kodun ne yaptığını anlayabileceği dillerden biri. Gerçekten sizi kendine hayran edecek özellikleri var. Python’a oldukça benziyor. Ruby on Rails konusunda şimdilik çok fazla bir şey söyleyemiyorum çünkü ben de hala tam olarak öğrenmiş değilim. Belki gün gelir Rails ile ilgili bir yazı da yazarım.

Bazı MVC Frameworkler ve Dilleri

CakePHP – http://www.cakephp.org – PHP

Zend Framework – http://framework.zend.com – PHP

Symfony – http://www.symfony-project.org/ – PHP

Ruby on Rails – http://rubyonrails.org/ – Ruby

Cocoon – http://cocoon.apache.org/ – Java

JavascriptMVC – http://www.javascriptmvc.com/ – JavaScript

CodeIgniter – http://codeigniter.com/ – PHP

Django – http://www.djangoproject.com/ – Python

CppCMS – http://cppcms.sourceforge.net/wikipp/en/page/main – C++

Bahsedeceğim konu Türkiye’den yurtiçi numaralar ile Twitter güncellemesi yapabilmeyi sağlayan bir servis. Çoğumuz aylık olarak toplu sms paketleri aldığımızdan sıkça mesaj gönderebiliyoruz. Hatta çoğumuz bu paketleri bitiremiyoruz bile. Twitteramesaj ile sadece bir kısa mesaj ücretiyle (hatta toplu sms paketleri varsa ücretsiz) twittera mesaj gönderebiliyoruz. Şimdilik AVEA ve Turkcell numaraları bulunan bu servis şimdilik emekleme aşamasında. Twitter hesabınızla izin verdikten sonra sizin numaranızdan gelen mesajları sizin hesabınıza gönderiyor. Daha detaylı bilgi için servisin ana sayfasına bakabilirsiniz.

Bu servis ile birlikte kısa mesaj gönderme yeteneği olan tüm cihazlarla twittera ulaşabilirsiniz. Tabii gönül isterdi bir iPhone olsun ama her güzellik bir arada olmuyor.

• Otostop çekmek için baş parmağınızı yukarı kaldırıp kolunuzu yola doğru uzatmanız yeterlidir. Ancak bu mesaj ODTÜ içerisinde dışarıya gitmek için (genellikle Kızılay veya Bahçeli) otostop çekiyorum anlamına gelir. ODTÜ içerisinde bir yere gitmek isteniliyorsa baş parmak aşağıya bakıyor olmalıdır.
• Otostopçu gitmek istediği konuma nasıl gidildiğini bilmelidir. Bazen sadece yol bulmak için otostopçu alan şöförler olabilir. Tabii ki kaybolduğu için otostop çekenlere rastlamak da mümkündür ama otostopçunun yolunu bileni mübahtır.
• 5 dakikadan uzun süren bir mesafede otostopçu kendisini alanla iletişim kurmalıdır. Ancak burada dikkat edilmesi gereken nokta konuşmayı otostopçunun değil şöförün başlatmasıdır. Otostopçu ancak “serbest”, “yandı” gibi ünlemler kullanmalıdır.
• Otomobilde şöförün istediği konuşulur, istediği dinlenir. Radyoyu değiştirmesi için veya başka bir müzik açması için öneri yapmanız otostopçu almayan bir şöför daha yaratmanız anlamına gelir.
• Otostopçu kendisini alana karşı saygılı olmalıdır. Eğer kendisinden büyükse veya bayansa “siz”, kendi yaş grubunda ise “hocam” ile seslenmelidir.
• Otostopçu almak amacıyla duran aracın şöförüne bir an önce nereye gittiği sorulmalıdır böylece gereksiz bekleme süresı kısaltılmış olur.
• Grup olarak otostop çekmek tek başınıza otostop çekmekten daha zordur. Bir grup için ideal sayı üçtür. Üçten fazla kişi araçların durmamasına, dursa bile herkesi alamamasına neden olabilir.
• İstatistiksel olarak bir kız otostop çektiği zaman daha çok otomobil durduğu kanıtlanmıştır. Buna göre yanınızda birini bulundurmanız gitmek istediğiniz yere erken ulaşmanızı sağlayacaktır.
• Bir araca grup olarak binilmişse otostopçuların kendi aralarında konuşması hoş karşılanmaz. Konuşulabilir ancak kısık ses ve yerinde sohbet aşılmamalıdır.
• Varılmak istenen noktaya yaklaşıldığında kibar bir şekilde inilmek istediği belirtilmelidir. Eski türkçe kelimeler kullanılması faydalıdır. Örn. müsait, elverişli, latifçe…
• Yolculuk sona erdiğinde teşekkür etmek ve günün saatine göre vedalaşmak gelecek otostopçular için yollar yaratır. Otostopçuyu koruyalım, korumayanları uyaralım.
• Son olarak bir otostopçu, otostopçuluk günlerini geride bıraktığında otostopçu almalıdır. Eğer almıyorsa kendisi haramzadedir.

Alakasız bir girişten sonra yazıdan biraz bahsedeyim. Bir süredir Star Wars kitapları okumaya başladım. Lisedeyken Türkiye’de filmlerden sonraki ve önceki olayları anlatan Extended Universe kitapları olmadığı için söylenip dururdum. Ancak gel zaman git zaman filmlerin başarısından sonra film kitaplarının da çıkması ve beklenenin üzerinde satması yayınevlerinin (aslında Arka Bahçe’nin demek daha doğru olur) ilgisini arttırdı. Bu yazıda çizgi romanlardan, ansiklopedilerden veya diğer roman olmayan basılı eserlerden bahsetmeyeceğim. Şimdilik basılan ve benim bildiğim 5 seri var.

Dost Kitabevi Yayınları Orijinal Star Wars Serisi

Bu kitapların en belirgin özellikleri belki de kapaktaki Darth Vader kabartmasıdır. Üç kitap da sadece tek renktir ve hepsinde aynı kabartma vardır. İlk kitap bizzat George Lucas tarafından yazılmış, diğer iki kitap ise Donald F. Glut ve James Kahn tarafından yazılmıştır. Bu kitapların yanısıra Dost Kitabevi Yayınları, Phantom Menace’ın (Gizli Tehlike) kitabını da yayınlamıştır ancak o kitabı bu seriden ayrı tutmak gerekiyor. Ben bu kitapları sanırım 2004 yılında aldım (yanılıyor olabilirim). Bazılarını hala raflarda görebiliyorum ancak hepsini birden bulmanın kolay olup olmayacağından emin değilim. Bu kitapların Star Wars seven herkesin kütüphanesinde olması gerektiğini de düşünüyorum. Mümkünse seriyi tamamlayın.

Arkabahçe Yayıncılık Star Wars Serisi

Aslında bir seri olarak basılıp basılmadıklarını bilmiyorum ama 2. ve 3. filmin kitaplarını filmden görüntülerle yayınladıklarına göre kısmen bir seri oluşturuyordur. Attack of the Clones (Klonların Saldırısı) ünlü yazar R.A. Salvatore tarafından yazılmış. Revenge of the Sith (Sith’in İntikamı) ise Matthew Stover tarafından yazılmış. Ayrıca film kitaplarının dışında ilk filmden önce geçen ve Darth Maul’un hikayesini anlatan Gölge Avcı ve üçüncü filmden önce geçen, Klon Savaşları dizisiyle çakışan Kötülük Labirenti kitapları da bu seriye dahil edilebilir. Açıkçası bu kitaplar bende yok ama satın almayı planlıyorum.

Star Wars Klasik Seri: Han Solo’nun Maceraları

İthaki Yayınlarından çıkan üç kitaplık bir seri. Han Solo’nun filmlerden önceki kaçakçılık hayatını anlatıyor. Üçü de Biran Daley (Star Wars radyo dizilerinin yapımcısı) tarafından yazılan bu seri ekstra olarak okunabilecek bir seri. Olayların gelişimini etkilemediği gibi sadece Han Solo etrafında dönerek (onun arkasından adlandırıldığı için bu konuda birşey söylemek pek doğru olmaz belki) biraz sınırlı kalıyor. Seri, Han Solo Yıldızın Ucu’nda, Han Solo’nun İntikamı ve Han Solo ve Kayıp Miras isimli kitaplardan oluşuyor. Ben sadece ilk kitabı okudum ama diğerlerini de satın almıştım. Pek tatmin olduğumu söyleyemem ama yine de ortalama bir seviyede. Zaten Han Solo’yu çok sevmem.

Thrawn Üçlemesi

Thrawn Üçlemesi 6. filmden 5 yıl sonrasını anlatıyor. Üç kitap da Timothy Zahn tarafından yazılmış. Seri Arka Bahçe Yayıncılık tarafından basılmış. Şu anda bu seriyi okuyorum. Yeni Cumhuriyet kurulmuş ve sıkıntıları var. Yok edilememiş olan imparatorluk bölükleri sorun çıkartıyor. Güzel bir yere gidecek gibi duruyor. Şimdilik severek okuyorum. Bu seri en başarılı Star Wars kitapları arasında yer alıyor. Geçtiği tarihten sonra yazılan kitaplar bu kitabı da kabul ediyorlar. 6 film yetmedi daha istiyorum diyorsanız okumaya başlayın derim.

Jedi Akademisi Üçlemesi

Star Wars oyunlarını oynayanlar Jedi Academy oyunlarını biliyorlardır. Oyunlar bu serinin oyunları değil ancak bu kitaplardan esinlenilmiş. Kitaplar son filmden 7 yıl sonrasında geçiyor. Luke Skywalker’ın Yavin 4’te yeni Jedi’lar yetiştirmek için çabalarını anlatıyor. Kitaplar Kevin J. Anderson (X-Files ve Dune kitapları da yazmış) tarafından yazılmış. Yine Arka Bahçe Yayıncılık tarafından basılıyorlar. Ben henüz kitapları görmedim ama varlıklarından haberdarım. Yazarın X-Files kitabını okumuştum, o yüzden kitaplardan da umutluyum. Diğer kitaplardansa bu serinin okunması bence daha iyi olacaktır. Luke karanlık tarafa kaymaya bu kitaplarla başlıyor (Thrawn’da da var tabii).

Konsept olarak tablet bilgisayarlar hoşuma gidiyor. Bilmeyenler için kısaca klavyesi olmayan (hoş bazı modellerde var) dokunmatik ekranlı taşınabilir bilgisayarlara tablet deniyor diyebiliriz. Neredeyse iki senedir Apple’ın iPhone’dan sonra tablet işine de gireceği konuşuluyordu. Genellikle bu kadar uzun süren dedikodular gerçek haline geliyor. Hoş Apple’ın uzunca bir süredir tablet çalışması var ama iPad piyasaya sürülecek olan ilk tabletleri olacak. Tabletler mantık olarak akıllı telefonlar ve dizüstü bilgisayarlar arasındaki boşluğu doldurmayı amaçlıyor. Steve Jobs tanıtımda bunu amaçladıklarını anlattı. Aslında geçen senin netbook patlaması bu boşluğun bir nebze doldurulmasından kaynaklıydı. Fakat bence tabletler (belki biraz daha geliştirilmiş bir tasarımla) bu boşluğu doldurmak için netbooklardan çok daha uygun.

iPad’in özelliklerine gelecek olursam:

• iPad için kısaca telefon özelliği olmayan, 3G’li büyük ekranlı bir iPod Touch veya iPhone diyebiliriz.
• Tamamen dokunmatik ekranlı (9.7 inç) ve sadece 680 gram ağırlığında. 1.27 cm genişliğinde.
• Apple’ın kendi ürettiği 1 GHz’lık işlemci ile çalışacak.
• Tam performans ile 10 saat (biraz daha azdır bence) çalışma süresi, standby modunda ise bir aya yaklaşık bir süreden bahsediliyor.
• 16 GB, 32 GB ve 64 GB’lık modelleri olacak.
• Sadece Wi-Fi özelliği bulunan ve Wi-Fi + 3G özelliği olan modeller ayrı ücretlendirilecek.
• Fiyatlar yandaki resimde var ama tekrar edeyim Wi-Fi’lı modeller boyutuna göre 499$ ile başlayıp 100’er dolar artıyor. 3G özelliği de bulunanlar 629$’dan başlayıp yine 100’er dolar artıyor. 3G modelinin biraz daha pahalı olmasının nedeni ABD’de yapılan anlaşmadan dolayı diye düşünüyorum.
• 2 ay içinde dünya genelinde Wi-Fi modeli, 3 ay içinde de Wi-Fi + 3G modeli satışa sunulacak.
• Hiçbir düzenleme olmaksızın bütün iPhone yazılımlarını destekliyor. Geniş ekrana uyarlayabiliyor.
• Şimdilik tarayıcısında Flash desteği yok.
• Müzik özelliğinin yanısıra e-kitap desteği de geliyor. Cihazdan direkt olarak alışveriş yapma imkanı da doğuyor.

Açıkçası beni netbook yerine iPad alsam mı diye düşündürdü. Biraz daha bekleyip cihaz incelemelerini görmek en iyisi olacaktır.

İlk önce bu filmin 60larda çekilen orijinal ilk filmin 2001 yeniden çekimi olduğunu söylemekle başlayayım. Orijinal seri çok daha eski ve çok daha uzun. Açıkçası seri hakkında pek işe yarar bir bilgiye sahip değildim. Beklentisiz olarak filmi izledim diyebilirim. Filmin konusunun çok iyi olması nedeniyle orijinal filmin bir kült haline gelmesi de oldukça anlaşılabilir. Tabii orijinal seri ile yeniden yapım arasında farklar var. Film zevkini kaçırmak için burada pek bahsetmiyorum ancak bu değişiklikler uzunca bir seriyi tek filme uyarlamak için gerekli şeyler. Senaryodaki bazı açıklıklar ve saçmalıklar böylece kapatılmış. Aslında filmin oyuncu kadrosu oldukça iyi. Her ne kadar Mark Wahlberg’ü ne zaman görsem SNL skeci aklıma gelse de (“say hi to your mother for me”) filmde pek sırıtmamış. Maymunların makyajlarının yer yer çok kötü olduğunu söylemem de gerekiyor. Baş rollerden birinde olan maymun aynı Michael Jackson (ölünün arkasından konuşulmaz değil mi). Filmi Tim Burton’ın yönetmesi filmin başında beni biraz endişelendirdi. Daha gotik etkiler bekliyordum. Tim Burton etkisi müziklerde bir saçmalıkla ve filmde karısını oynatmasıyla sınırlı kalmış. Tim Burton iyi bir yönetmen ama saçmaladı mı iyi saçmalıyor. Kısacası başarılı bir serinin uyarlaması bence başarılı olmuş. Orijinalleri izlemediğim için (izlemeyi de düşünmüyorum açıkçası) karşılaştırmam imkansız ama yaklaşık bir fikrim var. Ben beğendim, iyi bir aksiyon etkili bilim kurgu olmuş. İzlenebilirliği yüksek. (Not. ama gerçekten o maymun MJ’e benziyor).

Fantastic Mr. Fox

Bu aralar ortalıkta çok fazla George Clooney filmi var. Neyse ki çoğu iyi filmler de boşu boşuna izlemiyoruz. Fantastic Mr. Fox 1970’de yayınlanmış bir çocuk kitabı. Bu film de o kitaptan uyarlama. Ancak sıkça görüldüğü gibi konuda bazı farklılıklar var(mış). Fantastic Mr. Fox stop-motion yöntemiyle çekilmiş bir animasyon filmi. Filmin seslendirmesini yapanlar oldukça ünlü kişiler: George Clooney, Meryl Streep, Bill Murray, Owen Wilson, Willem Dafoe… Film genel olarak animasyonlarda olduğu gibi sadece çocuklara hitap etmiyor. Oldukça keyifli bir film olmuş. Açıkçası filmi kötüleyecek herhangi bir nokta da bulamıyorum. Eğer animasyon seviyorsanız bu filmi kaçırmayın. Bu filmi sadece animasyon sevmiyorsanız izlemeyin derim. Oldukça keyifli bir film, zaman geçirmek için ideal. Açık açık tavsiye ediyorum.

The Informant!

Bazen Amerika’da olan olayları anlayamayabiliyoruz. Gündemlerini tam takip etmediğimiz için, yasalarını tam bilmediğimiz için hatta bazen dil sorunları yüzünden bu tür olaylar olabiliyor. The Informant! bir kara mizah filmi. 90’lı yıllarda Amerika’da yaşanmış gerçek bir dolandırıcılık hikayesini anlatıyor. Amerika’da eminim oldukça geniş bir kitlenin bildiği (ve hatta yakından takip ettiği) bu olay açıkçası beni hiç ilgilendirmiyor. Amerika’nın iç işleri pek umrumda değil. Senaryo olarak beğenmedim demek isterdim ama benim ilgi alanım dışında olduğu için birşey söylemek doğru olmayacaktır. 1990’lardan 2000’lere kadar olan dönem içerisinde geçişler güzel yapılmış. Kullanılan otomobiller, teknoloji üzerine gerçekten özenilmiş. Matt Damon’ın bu filmde oynamak için 10 kilodan fazla kilo almış. Filmde zaten belli oluyor. Ancak Matt Damon’ın sakalsız ve bıyıksız hali hala genç gözüktüğü için bu film için pek uygun olmadığını düşünüyorum. Filmden genel olarak memnun kalmadım ama bu benden kaynaklanıyor. Filmin konusuyla ilgili özel bir ilginiz yoksa uzak durmanızı tavsiye ederim.