Genelde yazdığım gibi filmleri izlediğim tarihi başlığa yazamıyorum. Çünkü bu filmleri aynı gün içinde izlemedim. Zaten burası bir sinema blogu değil. İzlediğim filmlerle ilgili yorumlarımı kısa kısa yazıyorum.

Bride Wars

Anne Hathaway’i Get Smart’tan beri beğenerek izliyorum. Açıkça konuşmam gerekirse biraz da çekici geliyordu. Fakat bu film Hathaway’in üzerimdeki o etkisini tamamen kaldırdı. Tamam bir çekiciliği var ama o kadar da güzel değilmiş. Filme dönecek olursam, filmde pek çok kadının megalo ideası (bazıları tam tersini söylese de) olan evlilik konusu işlenmiş. Küçüklüklerinden beri evlilik hayali kuran iki arkadaş, neredeyse aynı gün evlenme teklifi alırlar ve yanlışlıkla aynı gün evlenmeleri planlanır. Tabii aynı günde evlenmemek için birinin vazgeçmesi gerekir. Hiçbiri vazgeçmeyince iki iyi arkadaş arasında ağır bir çatışma başlar (sinema köşesine yazar gibi yazmayı sevmediğimi söylemiş miydim?). Filmlerden, dizilerden bildiğimiz kadarıyla zaten oldukça stresli geçen evlilik dönemini eğlenceli olarak işleyen bir film. Evlenmeyi düşünmüyorsanız mutlaka izlemek zorunda değilsiniz. Zaten öyle büyük bir yapım da değil. İlişkiniz ciddi değil ise sevgilinizle izlememeniz gereken bir film.

Inkheart

Bedtime Stories açılımında (yorum desen kısa, inceleme desen tek açılı…) da dediğim gibi Inkheart ile aynı zamanda vizyona girdiler. Aynı tarihlerde vizyona girip benzer hikayeleri olan filmler her zaman daha şanssız oluyorlar. Inkheart, aslında bir kitap filmi. Filmde de kitap gözüküyor ama daha farklı bir içerikle. Bedtime Stories ile tek benzer yanı bir aktiviteden sonra konuşulan şeylerin gerçek olması. Inkheart’ta gümüş dil denilen insanların sesli okudukları şeyler kitaptan çıkıyor onun yerine başka bir şey giriyor. Bedtime Stories nasıl bir aile filmiyse Inkheart da o kadar fantastik bir film. Zaten fantastik konusu var bir de fantastik bir film gibi çekilince güzel olmuş. Filmde uğraşmadan Wizard of Oz göndermelerini de yapmışlar. Aslında gönderme de sayılmaz. Bu Wizard of Oz’a gönderme yapma furyasını hala anlayabilmiş değilim. Gün gelir umarım bunu da anlarım.

I Love You, Man

Sanırım her şeyden önce bu filmi Jason Segel oynadığı için izlediğimi söylemeliyim. Açıkçası pişman da değilim. Film eğlenceliydi bunun yanısıra güzel bir içeriği vardı. Filmde Rush’a bu kadar saygı gösterilmesi çok hoşuma gitti. Rush kadar gerektiği saygıyı görmeyen grup yoktur (vardır da ben bilmiyorum ve umrumda da değil) diye düşünüyorum. Film konu olaraksa kadınlarla her zaman daha iyi arkadaşlık kurmuş bir erkeğin erkek arkadaşlığı keşfetmesi üzerine başlıyor. Nişanlısını arkadaşlarıyla kendisinin hiç erkek arkadaşı olmaması üzerine konuşurken yakalıyor ve kız beğenir gibi erkek beğeniyor. Bir gün bir ev tanıtımında gelecekteki en iyi arkadaşıyla tanışıyor. Onlar daha iyi arkadaş oldukça nişanlısıyla arası eskisi gibi olmuyor. Konusu çok ilginç gelmese de aslında kadınların, erkeklerin arkadaş çevrelerinin nasıl çalıştığını anlamaları için gösterilebilecek iyi bir kaynak. Aynı şekilde kadınların da kendi arkadaş çevrelerinin iç yüzü bir nebze olsun görülüyor. Biz erkekler daha iyi eğleniyoruz sanki. Bu filmi izleyin derim. Hem biraz Rush dinlersiniz hem de eğlenirsiniz. Açıkçası ben çok sevdim bu filmi.